راه جامعيت ، مناسبتى با اسم جامع باشد تا خليفة اللَّه باشد « 1 » در رسانيدن فيض وكمالات از اسم اللَّه به ما سواه وآن مظهر جامع ، انسان كامل است كه مخزن أنوار الهى ومكمن فيوضات « 2 » نامتناهى است ، بل مخزن كل وجود ومفتاح جميع خزاين جود است . چه مهر بود كه بسرشت دوست در گل من * چه گنج بود كه بنهاد يار در دل من به دست خويش چهل صبح باغبان أزل * نبود تخم گلى تا نكشت در دل من وسيأتي الكلام فيه . [ 8 ] كلمة فيها إشارة إلى لمّيّة الإيجاد وأنّه أمر اعتباري جميل از جمال خود آن زمان بهره يابد كه حسن خود را در آيينه مشاهده كند . بنابراين وجود مطلق از سماى اطلاق وغيب هويت نزول فرموده ، در مرائي « 3 » تعيّنات ومجالي تشخّصات به حسب اسما وصفات تجلّى كرد وحسن خود را در آيينه‌هاى مختلف ديد ودر هر آيينه به صورتي مناسب آن « 4 » نمود وبه حسب تعدد مظاهر ، كثرت پيدا شد . وما الوجه إلّاواحد غير أنّه * إذا أنت أعددت المرايا تعدّدا * * * صد هزار آينه دارد شاهد مه روى من * رو به هر آينه آرد « 5 » جان در أو « 6 » پيدا شود

--> ( 1 ) - الف : + و . ( 2 ) - الف : فيوض . ( 3 ) - الف : مراياى . ( 4 ) - مر : أو . ( 5 ) - مر ، الف : كارد . ( 6 ) - الف : آن .